Help de werkgelegenheid, pleeg een misdaad

Moderne criminelen houden geen rekening met de werkgelegenheid. Vroeger waren er ouderwetse boeven die hun ambacht met eergevoel uitvoerden. En mocht er iets misgaan dan ging je direct naar de gevangenis en niet langs start. Van het handhaven van de opgelegde open- en sluitingstijden tot je natje en droogje, leverden een belangrijke impuls aan de plaatselijke economie op. Een plaats als Veenhuizen zou anders allang niet meer bestaan.

De tralies markeerden de scheidslijn tussen de twee groepen. De penoze aan de ene kant en de cipiers met de sleutelbos aan de andere kant. De eerlijke burgers waren verzekerd van een baan en inkomsten om hun gezin te onderhouden. Als gepakte boef kon je hier je geweten mee sussen. Jij hielp toch maar mooi mee, met het in standhouden van de verzorgingsstaat.

Maar tijden veranderen en het beroep van schurk is uit de gratie geraakt. Vreselijk die spreekwoorden: “Eerlijk duurt het langst” en “Misdaad loont niet”.  En een tv-programma’s als “Opsporing verzocht” en anonieme tiplijnen verpesten de markt. Op iedere straathoek hangt een camera. Als de hardwerkende criminelen tijdens een hittegolf één keer hun bivakmuts vergeten op te zetten, staan ze gelijk met hun tronie op beeld.

Huur als boef een aannemer om een celmuur te slopen

De lol gaat er op deze manier snel vanaf en de jeugd kiest vaker voor een beroep met toekomst. Hierdoor daalt de instroom en stijgt de uitstroom in de onderwereld. Allemaal leuk en aardig, maar wie denkt er nog aan de rijkshotels met verticale jaloezieën en de benodigde bewakers. We hebben dit een tijd kunnen opvangen door de import van Noorse criminelen. Maar toen deze bron opdroogde, veranderen onze gevangenissen in echoputten. Er is nog geprobeerd het op te lossen met een echt Hollandse klus programma. “Eigen cel en tuin” met als presentator Frank Masmeijer. De pilotaflevering had als thema: Sloop een tussenmuur, voor een geweldige ruimtelijke ervaring in uw cel.

En dat alles om de werkgelegenheid van de bewaarders in stand te houden. Het heeft allemaal niet mogen baten. De leegstand in de bajes rukte steeds verder op. Het ging lijken op een verpauperde achterstandswijk, waar men zich ’s avonds niet meer durfde te vertonen. Alleen overdag komen er nog bussen vol met toeristen naar de voorstelling van Het Pauperparadijs. Dit is nu ook doorgedrongen tot de bond van Nederlandse Gevangenis Bewaarders. Zij hebben zich verenigd in het platvorm “Zet ons niet buiten en hou de zware jongens binnen”.

Maar laten wij als brave Hendriken ook onze verantwoordelijkheid nemen. Waarom altijd maar alles volgens het boekje? Het is toch veel spannender om buiten de lijntjes te kleuren en om eens een wetsovertreding te maken. Geen geweld, maar licht een oliemaatschappij op of plaats een hack bij een bank. Laat een geldautomaat dubbel uitbetalen. Dit zijn toch prima alternatieven om het gevangenispersoneel geen pensioengat te bezorgen.

//www.rtvnoord.nl/nieuws/192855/Onrust-in-Veenhuizen-om-uitblijven-toekomstplan-gevangenissen

//www.volkskrant.nl/economie/wat-general-motors-was-voor-flint-michigan-is-het-gevangeniswezen-voor-veenhuizen~a4595391/

//www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2018/09/afname-criminaliteit-in-alle-delen-nederland

Author: Jaap Rietdijk

Sinds ik columns schrijf bekijk ik de wereld met andere ogen. Meer opmerkzaam, meer vragen stellen en mensen observeren in hun dagelijkse gedrag. Met een andere blik waarnemen levert steeds meer verwondering op. Om het vervolgens op papier te krijgen is soms een moeizaam proces (schrijven = schrappen), maar gelukkig zijn er ook momenten van de bekende flow dat de woorden als vanzelf op het papier komen. Het indrukken van de “Publiceer” knop om de column op de website te krijgen, blijft nog altijd een magisch moment. Het volgende traject van het volgen hoe vaak columns worden gelezen en reacties krijgen levert weer nieuwe energie en inspiratie op. Schijven is een activiteit waarin een verhaal zich afspeelt in mijn hoofd en door van vage schetsen tot het invullen van details, het verhaal overgebracht moet worden naar de gedachtewereld van de lezers. Het uiteindelijke doel is om naast het schrijven van columns een parttime baan als schaapsherder te krijgen. Wat moet er niet mooier zijn om ’s morgens de staldeuren open te doen en met een knapzak met de kudde schapen de hei op te gaan en ’s middags als de kudde rustig aan het grazen is, onder de schaduw van een eikenboom, een nieuwe column te schrijven. Ziet u zich het al (net als ik), voor u?

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *