Klantbeleving zit in de details.

Eén kleine aanpassing met grote impact op de klantbeleving

Er is een theorie dat één vleugelslag van een vlinder in Brazilië, weken later een orkaan in Texas kan veroorzaken. Een vlinder heeft natuurlijk niet de spierkracht om zelf een orkaan te blazen, al zou dat een interessante sportschoolreclame opleveren. Het gaat erom dat de vlinderslag de luchtstromingen net genoeg verstoort zodat een proces dat tóch al gaande was, een andere richting op gaat.

Klantbeleving

Vandaag op de markt moest ik hieraan denken. Loop een half uur langs de groente- en fruitkramen en je ziet meteen wie klanten wint en wie verliest. Zelfs zonder juryrapport. De ene kraam doet alles volgens het boekje: vriendelijk, correct… het soort plek waar je niets mist, maar ook niets onthoudt.

Maar dan heb je de andere kramen, de “gas erop helden” van de markt. Daar wordt meegedacht. Je krijgt een recept bij die onbekende groente, zodat je thuis niet hoeft te googelen: “wat doe ik in hemelsnaam met dit ding?”. Iemand helpt even met inpakken. Of komt terug op een gesprek van vorige week.

En precies daar ontstaat het verschil.

Met je auto naar de spa

Het zit zelden in het grote gebaar, hoe leuk gratis champagne ook klink op een dinsdagmiddag. Echte klantbeleving schuilt in de details die bijna onzichtbaar zijn, maar precies op het juiste moment raken.

Neem het onthouden van een naam. Geen standaard goedemorgen, maar een medewerker die na één ontmoeting zegt: “Fijn dat u er weer bent, meneer Haanstra.” Dat ene moment verandert je van “die ene klant” in “oh ja, die komt hier vaker” en dat voelt verrassend goed. Het kost niets, maar voelt onbetaalbaar.

Je auto ophalen na het vervangen van een kapot remlicht en ontdekken dat ook je voorruit blinkt, alsof hij stiekem naar de spa is geweest. De monteur die thuis na een reparatie het restafval van de verpakking meeneemt.

Een pakketbezorger die niet aanbelt maar zachtjes klopt omdat hij een sticker op de deur ziet met “Sst, baby slaapt”.

In een hotel kan het net zo subtiel zijn. Een kamer waar de gordijnen alvast dicht zijn op een warme dag. Een extra kussen omdat iemand bij het inchecken achteloos noemde “altijd slecht te slapen”. Het zijn geen spectaculaire ingrepen, maar ze laten zien: er is persoonlijke aandacht.

Denk bewust aan ons onbewuste brein

Ook in minder voor de hand liggende momenten zit kracht. De serveerster die even door haar knieën gaat om op ooghoogte met een kind te praten. De receptionist die niet wijst naar de lift, maar een paar passen meeloopt. De winkelmedewerker die eerlijk zegt: “Dit staat u goed, maar die andere kleur nog beter.” Het zijn keuzes die weinig tijd kosten, maar vertrouwen opleveren.

Zelfs in fouten schuilt een kans voor zo’n klein gebaar. Een gerecht dat te laat komt, maar wordt gebracht met een oprechte verontschuldiging en een korte uitleg. Geen standaardzin, maar oog voor de klantbeleving. Dat verzacht meer dan welke korting dan ook.

Wat al deze voorbeelden gemeen hebben, is aandacht. Niet de aandacht die je kunt trainen in scripts, maar de aandacht die ontstaat als iemand echt kijkt. Kleine gebaren zijn geen trucjes, ze zijn het gevolg van betrokkenheid. En op de lange termijn, betalen die zich terug. De klant slaat deze gebaren op in zijn onbewuste brein en er komt een moment dat er opnieuw een keuze voor een winkel, marktkraam of dienst gemaakt moet worden.

Denk hier maar eens aan terug, als je de volgende keer een vlinder ziet vliegen.

Author: Jaap Rietdijk

Sinds ik columns schrijf bekijk ik de wereld met andere ogen. Meer opmerkzaam, meer vragen stellen en mensen observeren in hun dagelijkse gedrag. Met een andere blik waarnemen levert steeds meer verwondering op. Om het vervolgens op papier te krijgen is soms een moeizaam proces (schrijven = schrappen), maar gelukkig zijn er ook momenten van de bekende flow dat de woorden als vanzelf op het papier komen. Het indrukken van de “Publiceer” knop om de column op de website te krijgen, blijft nog altijd een magisch moment. Het volgende traject van het volgen hoe vaak columns worden gelezen en reacties krijgen levert weer nieuwe energie en inspiratie op. Schijven is een activiteit waarin een verhaal zich afspeelt in mijn hoofd en door van vage schetsen tot het invullen van details, het verhaal overgebracht moet worden naar de gedachtewereld van de lezers. Het uiteindelijke doel is om naast het schrijven van columns een parttime baan als schaapsherder te krijgen. Wat moet er niet mooier zijn om ’s morgens de staldeuren open te doen en met een knapzak met de kudde schapen de hei op te gaan en ’s middags als de kudde rustig aan het grazen is, onder de schaduw van een eikenboom, een nieuwe column te schrijven. Ziet u zich het al (net als ik), voor u?

Share This Post On

Submit a Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *